fbpx Skip to content

BLOG GESCHREVEN VOOR LATIN TRAVEL – ROEPING

TripleDots schrijft in opdracht blogs die uiteenlopende onderwerpen beslaan. Voor Latin Travel schrijft TripleDots maandelijks een blog voor de website: http://www.latin-travel.nl die via social media Facebook onder de aandacht wordt gebracht. TripleDots schrijft blogs vanuit vele gezichtspunten en voor iedere branche. Lees hier één van de blogs voor Latin Travel. 

Wil je thee en wat wil je later worden? Het zijn de twee meest gestelde vragen tussen je 5e en 12e levensjaar. Op de eerste vraag had ik een antwoord. Ja, graag: thee, veel melk en veel suiker. Met de tweede had ik meer moeite. Politie- of brandweerman lag me op de lippen. Maar toen wist ik al dat dit niet voor mij was weggelegd. Want hoe graag ook, als zesjarig meisje zou ik immers nooit een man kunnen worden.

Lees verder

Dolfijnentrainer. Dat leek me een goed alternatief. Iedere woensdag zat ik aan de buis gekluisterd om te zien hoe Flipper menig boef het leven zuur maakte. Wat een held. Een eigen Flipper en samen het kwaad bestrijden, dat wilde ik ook. Maar ook hier liep ik meteen al tegen een onoverkomelijk probleem aan. Dolfijnen doen niets zonder beloning. Er moet altijd iets tegenover staan. Geen vis, geen salto. Ik vond vis smerig. De stank van die beesten krijg je nooit uit je kleren.


In de vijfde klas (groep 7) wilden al mijn vriendinnen stewardess worden. Uit gemakzucht ging ik mee met de groep. Opstijgen uit een regenachtig Nederland om te landen op een tropische locatie. Waarom ook niet? Kennisnemen van vreemde culturen (trots dat ik dit woord kende, gebruikte ik het te pas en te onpas), de piloot die er in mijn fantasie altijd uitzag als barbie Ken en, net als de politie- en brandweerman, kon ik ook hier een uniform dragen!

If you don’t like what’s being said, change the conversation

Don Draper

Het was Ome Kees die de droom wreed uiteen deed spatten. ‘Stewardess’, zei hij smalend, ‘dan ben je niets meer dan een veredelde koffiejuf in de lucht.’. In tegenstelling tot ‘cultuur’ kende ik ‘veredelde’ niet maar de manier waarop Ome Kees het zei, voorspelde niet veel goeds. Ik zocht het op en vanaf toen waren ‘stewardess’ en ‘veredelde koffiejuf’ net zo met elkaar verweven als ‘Lenie ’t Hart’ en ‘zeehond’. Elf jaar oud en ik was weer terug bij af. Wat moest van mij worden?

Na respectievelijk kapster, amazone, stuntvrouw en supermodel te hebben afgestreept, was het een bezoek aan een reisbureau dat me de ogen opende. Ik was 17 en wilde iets van de wereld zien (lees: Lloret de Mar in Spanje). Ik keek om me heen en zag mensen net zo vrolijk als ik. Medewerker op een reisbureau waar je handelt in plezier en ervaringen voor het leven regisseert. Het was dinsdag 29 mei 1990 en ik had mijn roeping gevonden.

CategoriesBlog

Leave a reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *